Spory o odszkodowania AC: Sądy coraz częściej stają po stronie serwisów naprawczych

Aktualizacja: luty 2026

Od redakcji: Spory o odszkodowania AC przestają być jednostronnym starciem warsztatu z ubezpieczycielem. Coraz więcej wyroków pokazuje, że sądy przyznają rację serwisom naprawczym w kwestii realnych kosztów naprawy, stawek roboczogodzin czy prawa klienta do wyboru warsztatu. To sygnał, że praktyka likwidacji szkód AC może się istotnie zmieniać.

W wyrokach sądowych dotyczących szkód komunikacyjnych likwidowanych z polis Autocasco zauważa się zmianę tendencji orzeczniczych. Sędziowie orzekający w tych sprawach zdają się wreszcie dostrzegać, że niezależnie od rodzaju polisy (OC/AC wariant serwisowy) naprawa pojazdu przez serwis naprawczy musi spełniać tożsame w obu przypadkach wymogi producenta pojazdu. Kalkulacja naprawy musi zatem uwzględniać wszystkie czynności technologicznej naprawy, jak również stosowaną przez serwis stawkę rbh. Stawka ta nie powinna być różnicowana w zależności od umowy ubezpieczenia, która stanowi podstawę likwidacji szkody.

Serwis nie wykorzystuje przecież tańszych narzędzi, materiałów czy pracowników do napraw z AC. Przedstawienie powyższej argumentacji sądom poskutkowało pojawieniem się orzeczeń sądowych, potwierdzających powyższy pogląd. Przede wszystkim sądy jednoznacznie wskazują, że podstawą likwidacji szkody z polisy AC w wariancie serwisowym jest faktura wystawiona przez zakład naprawczy oraz kalkulacja dokumentująca koszty naprawy pojazdu. Jeżeli ubezpieczyciel chciałby zakwestionować wyżej wskazane dokumenty, musi on wykazać, że kalkulacja serwisu nie została sporządzona w oparciu o OWU stanowiące integralną część umowy autocasco.

Jeśli więc okoliczności sprawy wymagają powołania biegłego sądowego, ciężar tego dowodu spoczywa na ubezpieczycielu. Sądy zwracają także uwagę na niejednoznacznie zapisy Ogólnych Warunków Ubezpieczenia, stosowane przez ubezpieczycieli. Dla przykładu termin „według cen usług stosowanych przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie miejsca naprawy pojazdu” jest zapisem niejednoznacznym i budzi liczne wątpliwości interpretacyjne, a zatem nie może być interpretowany na niekorzyść powoda. Nie można w szczególności rozumieć to w ten sposób, że oznacza on obowiązek poszkodowanego do dokonania naprawy w warsztacie współpracującym z ubezpieczycielem i udzielającym ewentualnych zniżek lub rabatów na usługi.

Odmienna interpretacja, zdaniem sądów, prowadziłaby do nieuprawnionego monopolu pewnych podmiotów oraz uzyskania przez nie nieuzasadnionej przewagi rynkowej, a także stałaby w sprzeczności z istotą odszkodowania. Kolejny sporny termin „średnia stawka stosowana przez warsztaty”, jest zdaniem niektórych sądów, zapisem nieważnym i ewidentnie celowo sformułowanym przez ubezpieczyciela w niejasny sposób, w celu instrumentalnego wykorzystywania go w toku postępowań likwidacyjnych. Odwołuje się bowiem do stawki ustalonej przez zakład ubezpieczeń, bez wskazania jednoznacznych kryteriów doboru i daje zakładowi ubezpieczeń pełną dowolność w ustaleniu stawki wyznaczającej koszt naprawy pojazdu.

Wisienką na torcie zdaje się być wreszcie orzeczenie, które uwzględnia w kalkulacji naprawy szkody z polisy AC mycie pojazdu przed i po naprawie. Sąd uznał, że to czynności technologiczne, a wykonanie było niezbędne w procesie naprawy pojazdu.
Powyżej zaprezentowane zmiany w orzecznictwie spraw dotyczących niedopłat do szkód komunikacyjnych likwidowanych z polisy Autocasco są przejawem świadomości sędziowskiej w kontekście rozstrzyganej tematyki oraz stanowią dla serwisów naprawczych nadzieję, a także oręż do uzyskania pełnego i należnego wynagrodzenia z tytułu wykonywanych napraw ze szkód z AC.

Autor: Adwokat Magdalena Rok – Konopa
Magdalena Rok Konopa – adwokatka i ekspertka w zakresie likwidacji szkód komunikacyjnych, od lat związana z branżą motoryzacyjną. Specjalizuje się w pomocy prawnej dla warsztatów samochodowych oraz firm okołoszkodowych.